Daha temiz girişler, bitişler ve geçişler için canlı performans düzenleme kontrol listesi

Sahneye hazır bir düzenleme her zaman yeni bir düzenleme değildir. Çoğu zaman bu, başlangıcı, nefes aldığı yerleri, bitişi ve bir sonraki şarkı başlamadan önce ne olacağını daha net kararlaştırılmış aynı şarkıdır.

Her akoru, sözü, ritmik geçişi ve işareti biliyor olabilirsiniz; yine de canlı versiyon bitmemiş gibi gelebilir. Kaydedilmiş giriş, mekân için fazla uzun olabilir. Kimsenin bitişi kimin yapacağını bilmemesi nedeniyle solo dağılabilir. Son nakarat kayıtta yavaşça sona erebilir, ancak grubunuzun gerçek bir bitişe ihtiyacı vardır.

Amaç, bir setin dağınık hissettirmesine neden olan küçük belirsizlik anlarını ortadan kaldırmaktır: tuhaf sayışlar, yarım yamalak bitirişler, uzun akort molaları ve kimsenin planlamadığı geçişler.

Bu kontrol listesini, herkes bölümleri çalabilir hâle geldikten sonra provada kullanın. Bunu nota öğrenme oturumu olarak değil, bir düzenleme turu olarak ele alın.

Şarkının canlı performanstaki işleviyle başlayın

Bir girişi değiştirmeden veya bir tekrarı çıkarmadan önce şarkının sette ne yapması gerektiğine karar verin. Aynı şarkının sette bulunduğu yere göre farklı bir biçime ihtiyacı olabilir.

• Açılış. Şarkının karakterini hızla ortaya çıkarın. Uzun, atmosferik bir giriş işe yarayabilir; ancak yalnızca kafa karışıklığı yerine odaklanma sağlıyorsa.
• Setin ortası.Tempoyu düşünün. Uzun sololar, tekrarlanan nakaratlar ve enstrüman değişikliklerinin yavaş olması, salonun ağır bir havaya bürünmesine neden olabilir.
• Moladan önceki sondan bir önceki veya son şarkı.Sonu tartışmaya yer bırakmayacak şekilde belirginleştirin. Dinleyiciler ne zaman tepki vermeleri gerektiğini, grup da ne zaman doğaçlamaya devam etmemeleri gerektiğini bilmelidir.
• Geçiş şarkısı.Birinin enstrüman değiştirmesi, akort yapması veya klavyelere geçmesi gerekiyorsa düzenlemede bir vamp, sözlü bir işaret ya da daha kısa bir hazırlık gerekebilir.

Basit bir soru sorun: Dinleyicilerin ilk 20 saniyede, en büyük anda ve son 10 saniyede ne hissetmesini istiyorsunuz? Grup bunu birlikte yanıtlayamıyorsa aranjman henüz tamamlanmamıştır.

İlk 20 saniyeyi netleştirin

Canlı performanslardaki girişlerin, kaydedilmiş girişlerden farklı bir işlevi vardır. Bir kayıtta dinleyici yavaş bir gelişimi takip edebilir. Sahnede giriş, gruba, şarkıcıya ve seyirciye şarkının nereye gittiğini anlatır.

Her şarkı için şu dört kararı yazın:

• Kim başlıyor.Şarkıyı başlatan enstrümanı veya sesi belirtin. Bunu “herkes giriyor” şeklinde bırakmayın.
• Tempo nasıl ayarlanıyor.Sayma olup olmadığına, davul girişine, gitar riffine, klavye pad'ine veya vokal işaretine karar verin.
• Grup girdiğinde.Grubu başlatan kesin ölçüyü, söz dizesini, akor değişikliğini veya geçişi işaretleyin.
• Nelerin kesileceği.Kayıtta canlı çalınırken yavaş hissettiren sekiz ölçülük bir giriş varsa dört ölçüyü deneyin. Dört ölçü de uzun gelirse iki ölçüyü deneyin.

Rubato başlayan veya tek başına çalınan girişlere dikkat edin. Etkileyici gelebilirler, ancak bir dayanak noktaları olmalıdır. Bu dayanak, vokalistin belirgin bir nefesi, davulcunun bagetlerini kaldırması, gitaristin gruba doğru dönmesi veya provada sahnede görsel bir işarete dönüşen sözlü bir sayım olabilir.

Giriş çalışması:Şarkının yalnızca ilk 20 saniyesini art arda beş kez çalın. Grubun ilk kez eksiksiz girmesinden sonra durun. Biri geç girerse, tempoyu tahmin ederse veya “Nerede gireceğiz?” diye sorarsa, şarkının geri kalanını çalmadan önce bunu düzeltin.

Alıştırmalar arasında tempo değişiyorsa başlangıç BPM değerini şu araçla kontrol edin: çevrim içi metronom prova sırasında. Bunun yararlı olması için metronom tıkırtısıyla çalmanız gerekmez.

Bitişleri, soloları ve geçişleri sorun hâline gelmeden tasarlayın

Bir şarkının orta bölümü ve sonu genellikle aranjmandaki boşlukları ortaya çıkarır. Kaydın sönümlenerek bitmesi belirsiz bir döngüye dönüşür. Solo bölümü planlanandan uzun sürer. Son vuruş her seferinde farklı şekilde gelir.

Bu bölümleri bilinçli bir şekilde ele alın.

Bir bitiş türü seçin

Çoğu şarkı, canlı performanslarda güvenilir birkaç bitiş türünden birini kullanabilir. Birini seçin ve her seferinde aynı şekilde prova edin.

• Kesin duruş.Herkes belirli bir vuruşta aynı anda keser. Bu, enerjisi yüksek şarkılar ve sıkı ritimler için işe yarar.
• Çınlamayla biten son vuruş.Grup aynı anda çalar, ardından akorun sönümlenmesine izin verir. Son kesmeyi kimin kontrol edeceğine karar verin.
• Etiketli bitiş.Son cümleyi iki veya üç kez tekrarlayın, ardından son vuruş için işaret verin. Etiketleri sayın. Yalnızca göz temasıyla yetinmeyin.
• Vamp yapın ve işaret verin.Şarkıcı, davulcu veya grup lideri net bir işaret verene kadar ritmi sürdürün. Bu, seyirci tepkisinin veya konuşma süresinin değişebileceği durumlarda kullanışlıdır.
• Breakdown bitişi.Enstrümanları planlı bir sırayla devreden çıkarın. Son kalan müzisyenin nasıl bitireceğini tam olarak bildiğinden emin olun.

Yarım kalmış bitişten kaçının: bazı müzisyenler durur, bazıları doldurmaya devam eder, vokalist konuşup konuşmayacağından emin değildir ve davulcu bir zil kabarması daha ekler. Bu yaygındır, ancak setin daha az kendinden emin hissettirmesine neden olur.

Sololara ve tekrarlarına sınır koyun

Soloların kısa olması gerekmez, ancak bir çerçeveleri olmalıdır. Prova öncesinde uzunluğuna karar verin.

• Formu belirleyin. Örneğin: 12 ölçülük bir solo, nakarat akor dizisini iki kez çalmak veya iki ölçülük bir devretmeyle sekiz ölçü.
• Çıkış işaretini belirleyin.Bu, bir davul dolgusu, bas gitar yürüyüşü, baş hareketi, söz girişi ya da belirli bir melodik dize olabilir.
• Bir sonraki vokal girişini koruyun. Şarkıcı yeniden girmeden önce boşluk bırakın. Girişten önceki dolu bir geçiş, geri dönüşün dağınık hissettirmesine neden olabilir.

Bir solo fazla uzun geliyorsa, müzisyene sadece “daha az çal” demeyin. Belirli bir düzenleme deneyin: ikinci tekrarı kesin, başka bir enstrümanla dörderli atışın veya en büyük lick'i son iki ölçüye yaklaştırın.

Şarkılar arasındaki boşluğu planlayın

Geçişler aranjmanın bir parçasıdır. Dinleyici seti ayrı prova dosyaları olarak değil, tek ve kesintisiz bir akış olarak deneyimler.

Her şarkı çifti için son notadan sonra ne olacağına karar verin:

• Hemen başlayın. Birkaç saniye içinde sonraki şarkı bir sayımla, pad'le, loop'la veya davul groove'uyla başlar.
• Konuşmalı geçiş. Biri, grup enstrümanlarını değiştirirken, akort kontrolü yaparken veya sesleri yeniden ayarlarken konuşur.
• Ses değişimi anı. Gitar değişimleri, kapo değişiklikleri, patch değişimleri ve perküsyon değişimleri belirli kişilere ve zamanlara atanır.
• Bilerek sessizlik. Sessiz bir şarkının ardından verilen kısa bir ara güçlü bir etki yaratabilir. Bu ara tesadüfi değil, bilinçli seçilmiş gibi hissettirmelidir.

Pratik bir kural: Bir geçiş 10 saniyeden uzun sürecekse seyirciye takip edebileceği bir şey sunun. Bu, solistin konuşması, klavye pad'i, bir davul loop'u veya net bir görsel geçiş olabilir.

Sahneye hazır bir prova turu gerçekleştirin

Tek tek şarkılar netleştiğinde, seti bir set gibi prova edin. Başta her küçük hatada durmayın. Kusursuzluğu kanıtlamaya değil, akışı test etmeye çalışıyorsunuz.

1. Her şarkının ilk ve son 30 saniyesini çalın.Bu, zayıf başlangıçları ve belirsiz bitişleri hızla ortaya çıkarır.
2. Yalnızca geçişleri çalışın.Birinci şarkıyı bitirin, ikinci şarkıya geçin, sonra durun. Hareket doğal gelene kadar tekrarlayın.
3. Her kararı işaretleyin.Giriş uzunluğunu, bitiş türünü, solo uzunluğunu, geçiş planını ve her işareti kimin vereceğini yazın.
4. Durmadan bir set turu yapın. Bir şey ters giderse toparlanın ve devam edin. Şarkıdan sonra veya tüm çalışmayı tamamladıktan sonra not alın.
5. Yalnızca en önemli üç sorunu düzeltin.Grubu 20 notla bunaltmayın. Setin en güvenli şekilde ilerlemesini sağlayacak değişiklikleri seçin.

Birden fazla tempo, işaret veya çalışma notunu yönetiyorsanız, Metronom uygulaması prova referanslarını tek bir yerde tutmanıza yardımcı olabilir.

Hızlı canlı düzenleme kontrol listesi:

• Giriş.Kim başlar, tempo nasıl ayarlanır, grup nerede girer ve giriş ne kadar sürer.
• İlk vokal veya ana tema.İlk girişte ne çalınacağını ve neyi abartmamak gerektiğini herkes bilir.
• Dinamik yapı.En sessiz ve en yüksek sesli anlar, herkesin sadece daha yüksek sesle çalmasının sonucu değil, bilinçli tercihlerdir.
• Solo veya enstrümantal bölüm.Süre, çıkış işareti ve dönüş noktası nettir.
• Bitiş. Grup bir ani bitiriş, yankı söndürme, etiket, vamp ya da breakdown seçti.
• Geçiş. Bir sonraki şarkının başlangıcı, konuşma anı, akort ihtiyacı veya enstrüman değişikliği planlandı.

İyi bir canlı düzenleme kendini öne çıkarmaz. Sadece şarkının etkisini göstermesine izin verir. Her zaman tuhaf hissettiren bir şarkıyla başlayın, bu kararları verin ve yalnızca sorunlu bölümleri prova edin. Grup farkı hissettiğinde aynı uygulamayı setin geri kalanına da yapın.