3 temel çelik davul tekniğini keşfetmek

Çelik davullar veya diğer adıyla çelik tavalar, uzun yıllardır Karayip müziğinin bir parçası olmuştur. Kullanılabilecek yüzlerce farklı çelik davul tekniği vardır, ancak bunların hepsi çalanlar tarafından yaygın olarak kullanılmaz. Bazı teknikler fazla ileri düzey olabilirken, diğerleri şarkılarda kulağa hoş gelmeyebilir.

Bu makalede ele alınan teknikler, çok yönlülükleri ve çelik davullarla müzik oluşturmadaki kullanışlılıkları nedeniyle seçilmiştir. Yeni başlayan bir çalgıcı olarak en büyük zorluğunuz, önce hangi teknikleri deneyeceğinize karar vermek olacaktır.

Temel bilgiler

Bu yazıda çelik davul çalmanın temelleri ele alınacak: duruş, tutuş ve vuruş. Bunlarda ustalaştıktan sonra farklı çalma tekniklerini deneyebilir ve davulunuzun keyfini çıkarabilirsiniz.

İster çelik davul çalmaya yeni başlıyor ister yeniden çalmaya dönüyor olun, bu teknikleri keşfetmek keyifli olacaktır.

Duruş

Doğal ve rahat bir pozisyon bulmak çok önemlidir. Kollarınız bel hizasında veya daha yukarıda, elleriniz yüzeye yakın olacak şekilde enstrümanın tam karşısında durun.

Bu pozisyon, doğru ve hızlı çalmak için çok önemlidir. Kendimi çoğu zaman enstrümana fazla yakın veya fazla uzakta bulduğum için rahat çalma pozisyonumu bulmam zaman aldı.

Ayrıca ağırlığınızı iki ayağınıza eşit olarak dağıtın. Dengenizi kaymış hissederseniz önde duran ayağınızı değiştirmeyi deneyin. Bu, daha rahat çalmanıza ve duruşunuza odaklanmanıza yardımcı olur.

Tutuş

Öncelikle tokmağı doğru tuttuğunuzdan emin olun. Tokmağı tutmanın çeşitli yolları vardır, ancak en yaygın yöntemleri ele alacağım.

Temel tutuşla başlayın: Pan tokmağını yumruğunuzla tutun ve işaret parmağınızla bastırın. Tokmağın üçte birinden fazlasını hafifçe kavrayın. Bu, farklı vuruşlar sırasında uygulanan basıncı değiştirmek için önemlidir.

Tokmak nasıl tutulur

Tokmağı çok sıkı tutmak bilek yorgunluğuna yol açabilir; çok gevşek tutmak ise sesin net çıkmamasına neden olabilir.

Çok fazla deneme yanılmadan sonra, tutuşun ne çok sıkı ne de çok gevşek olması gerektiğini öğrendim. Tokmağın tele temas süresinin en aza indirildiği gevşek bir tutuş, notaların özgürce titreşmesini sağlar. Doğru dengeyi bulmak çok önemlidir.

Vuruş

Kendinizi nasıl konumlandıracağınızı ve tokmağı nasıl tutacağınızı öğrendiğinize göre, şimdi davula nasıl vuracağınızı ve ses çıkaracağınızı öğrenme zamanı. Ustalaşmanız gereken iki temel vuruş vardır: aşağı-yukarı vuruşu ve şipşak vuruş.

Aşağı-yukarı vuruşu

Aşağı-yukarı vuruşuyla başlayın. Pan çubuğunuzu bileğinizi kullanarak aşağı indirin, ardından başlangıç konumuna dönün. Bu teknik, net ve berrak bir nota üretir.

Şipşak vuruş

İkinci temel vuruşa şipşak vuruş. Bu, bileğinizi savurma hareketiyle ileri geri oynatmayı içerir. Savurma hareketi, çelik davulda pes notalardan tiz notalara yumuşak bir geçiş yapmak için kullanılır.

Bu teknik, pan çubuğunuzu panın alt kısmından sol veya sağ tarafa hareket ettirerek kulağa hoş gelen melodik sesler oluşturmanızı sağlar.

Tekli yuvarlama

Bir başka yararlı vuruş da çeşitli vurmalı çalgı tarzlarında yaygın olan tekli yuvarlamadır. Bu vuruş, çelik pandan bir tonu uzun süre sürdürmek için harikadır. Sağ ve sol elle aşağı-yukarı vuruşları hızla sırayla yaparak pratik yapın.

Davula eşit ve hızlı bir şekilde vurduğunuzdan emin olun. Başlangıçta zorlanırsanız yavaş başlayın ve eşit bir yuvarlama elde ettiğinizde hızınızı kademeli olarak artırın.

Çelik davul çalmaya başladığımda doğru sesi çıkarmak zordu. Kendimi nasıl konumlandıracağımı, tokmağı nasıl tutacağımı ve en iyi sesi elde etmek için vuruşlarımı nasıl dengeleyeceğimi öğrenmek sabır ve pratik gerektirdi. Bu tekniklerde ustalaştığımda çelik davullarımla müzik yaratma konusunda kendimi daha yetkin hissettim.

Sonuç olarak, denemek çok önemlidir. Her çalgıcı kendine özgü sesini oluşturmak için kendi tekniklerini geliştirir; bu nedenle yaratıcılığa bolca yer vardır. Zaman, sabır ve tutkuyla olasılıklar sınırsızdır.